28 marca Katar jako drugie państwo uznał Narodową Radę Tymczasową za przedstawiciela państwa libijskiego. 3 kwietnia Malediwy, a dzień później Włochy uznały Tymczasową Radę Narodową za jedyną legalną władzę w Libii. Katar ogłosił, iż pozytywnie rozważył prośbę rebeliantów o dozbrajanie bojówek. 13 kwietnia rząd w Bengazi został uznany przez Kuwejt, natomiast 22 kwietnia przez Gambię.
5 maja rebelianci podali, że Tymczasową Radę Narodową uznały Hiszpania, Dania i Holandia. Ministerstwa Spraw Zagranicznych Danii i Hiszpania zaprzeczyły, jakoby formalnie uznały rząd rebeliantów.
23 maja Turcja (nieformalnie), 24 maja Jordania oraz Rosja (nieformalnie), a 28 maja Senegal uznały Tymczasową Radę Narodową za jedyną legalną władzę Libii. 8 czerwca rząd hiszpański uznał Narodową Radę Tymczasową za jedynego prawowitego reprezentanta Libii. Dzień później władze w Bengazi uznała Australia.
12 czerwca Zjednoczone Emiraty Arabskie, a dzień później Niemcy oficjalnie uznały władze powstańcze w Bengazi jako jedyny legalny libijski organ władzy. Dzień później to samo uczyniła Kanada. 22 czerwca Dania uznała powstańców za reprezentantów Libii na arenie międzynarodowej. Z kolei 28 czerwca Bułgaria i Chorwacja uznały tymczasową Narodową Radę Libijską.