W latach 1775–1782 znajdowała się w dystrykcie Nowy Sącz, natomiast w latach 1782–1850 i 1854–1865 znajdowała się w cyrkule sądeckim.
Kolejnym impulsem do rozwoju miasta była budowa w latach 1874–1876 linii kolejowej Nowy Sącz – Muszyna, chociaż przystanek kolejowy w Piwnicznej wybudowano dopiero w 1908 r., gdy miasto przekazało kolei subwencję na ten cel. Pożar miasta w 1876 roku spowodował spalenie drewnianego kościoła i czterdziestu domów. W latach następnych odkryto źródła wód mineralnych, a w 1884 r. pojawili się pierwsi kuracjusze. Piwniczna stała się też wkrótce znanym ośrodkiem letniskowo-wypoczynkowym.
W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka Straży Granicznej I linii „Piwniczna”.
Demografia W 1921 r. spośród 3632 mieszkańców 3393 było wyznania rzymskokatolickiego, 6 greckokatolickiego, 7 ewangelickiego i 226 mojżeszowego. Narodowość polską zadeklarowało 3620 osób, rusińską 3, żydowską 5 i inną 4.