Od końca średniowiecza notowano też zgermanizowane, niemieckie formy nazwy utworzone od nazwy polskiej. W 1512 zanotowana została w języku niem. "Pinna" oraz "Pynna". Po rozbiorach Polski niemiecka nazwa wprowadzona została urzędowo przez pruską administrację. W XIX wieku notowano także polską nazwę. W 1887 zanotowano polską nazwę „Pniewy” oraz niemiecką „Pinne”, 1921 „Pniewy” i „Pinne”. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości miasto nosiło polską nazwę „Pniewy”, którą odnotowano w 1937.
Historia Tereny, na których powstała miejscowość były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowały to archiwalne zapisy historyczne. W parku, na wschód od Pniew, 200 metrów na południe od Jeziora Pniewy, archeolodzy odkryli grodzisko stożkowate z fosą, przerwaną od południowego wschodu groblą. Jego relikty usytuowane są w miejscowym parku leżącym obok późnobarokowego pałacu Szołdrskich z XVIII wieku. W archiwum Muzeum Archeologicznego w Poznaniu zachowały się także informacje o istnieniu drugiego grodziska, zwanego „Zamczyskiem”, które miało znajdować się w okolicach starej cegielni, na południowy zachód od Pniew jednak poszukiwania powierzchniowe przeprowadzone w 1977 nie przyniosły żadnych rezultatów. Historycy uważają, że być może obiekt ten został całkowicie zniszczony.