Sołectwo březhradskie zostało miastem odzyskane dopiero w 1628 r. 250px|mały|lewo|Statua Świętego Wacława Ale Březhrad nie cieszył się długim pokojem, ponieważ doszło do wojny trzydziestoletniej. W 1642 r. wieś została spalona przez wojska szwedzkie pod dowództwem generała Torstensona i jej ludność powiększała się bardzo powoli, bo w 1770 r. miała tylko 23 domów.
W 1778 r. Maria Teresa Habsburg, cesarzowa rzymsko-niemiecka, nakazała w zakresie raabizacji, czyli reformy polegającej na zamianie roboty pańszczyźnianej na czynsz pieniężny, podzielenie majątku wszystkich dworów hradeckich i przypisanie ich części do bezrolnych za dziedziczną opłatę dzierżawną. Chłopi z Březhradu otrzymali ziemię w 1783 r., ale rzeczywisty rozwój sołectwa przychodzi dopiero w następnym stuleciu.