Dwa wieki później występuje już obecna nazwa "Březhrad", obok niego jednak pojawia się jeszcze nazwa "Přehradí" czy "Předhradí", która nie pochodzi od czeskiego słowa hrad - zamek, ale od słowa hráz - tama stawu.
Březhrad własnością klasztoru pozostał do czasów wojen husyckich, kiedy w 1421 r. klasztor został spalony i zburzony, w wyniku czego benedyktyni uciekli i wieś krótko stała się własnością miasta Hradec Králové.
Po zakończeniu wojen husyckich miejscowość została własnością króla Jerzego z Podiebradów. 5 kwietnia 1465 wszystkie wsie zakonne zostały przeniesione na własność jego synów Viktorina, Jindřicha starszego i młodszego, książąt minsterberskich, oraz Boczka z KunštátuJosef Nechvíle, Sezemice, Dříteč, Kunětice a Hora Kunětická, Pardubice 1882. Březhrad nadal pozostał w rękach Hradca Králové, jako zastaw za 5.000 kop groszy czeskich. Faktycznym właścicielem Březhradu miasto zostało dopiero w 1472 r.
Początek następnego wieku charakteryzują spory z Vilémem z Pernštejna, właścicielem dóbr pardubickich, z powodu dostaw wody do stawów hradeckich oraz istnienia lokalnych wałów. W 1533 r. został tutaj wykopany duży stawCzasopismo Královéhradecko, 15 maja 1939, który również był solą w oku sąsiada pardubickiego, tego czasu już jego syna Wojciecha z Pernštejna.