Za oficjalny początek działalności monasteru przyjmuje się datę 10 lutego 1909. 9 września tego samego roku biskup Tryfon (Turkiestanow) wyświęcił pierwszą klasztorną cerkiew Świętych Marty i Marii. Główny sobór monasterski został wzniesiony w latach 1908–1911 według projektu Aleksieja Szczusiewa i wyświęcony przez metropolitę moskiewskiego Włodzimierza (Bogojawleńskiego). W momencie powstania klasztoru jego wspólnotę tworzyło sześć kobiet. W ciągu roku ich liczba wzrosła do siedemnastu. 9 kwietnia 1910 złożyły one uroczysty ślub poświęcenia się pracy sióstr miłosierdzia i życia według reguły zakonnej. Dla odróżnienia zarówno od osób świeckich, jak i innych mniszek prawosławnych członkinie wspólnoty Świętych Marty i Marii nosiły białe szaty z krzyżami. Prowadzony przy monasterze szpital, kierowany przez doktora medycyny A. Nikitina, zyskał opinię wzorcowej placówki. Z czasem mniszki otworzyły również stołówkę dla najbiedniejszych oraz przytułek dla sierot.