Zadaniem dywizjonu było wsparcie od rana 57 pp na przyczółku na południowym brzegu Bzury, który osłaniał odwrót 14 DP na północny brzeg Bzury.
13 września przed wieczorem 14 dywizjon podjął marsz w rejon Dębowa Góra, Bąków, gdzie dotarł przed południem. Po krótkim postoju rozpoczęto marsz po południu do rejonu Wyborów, Chąśno. Tu skoncentrowała się prawie cała 14 DP. Nocą 15/16 września 14 dac wraz z taborem i kolumną amunicyjną podjął marsz do rejonu Bronisławy, Złota, Szwarocin. Rano 16 września po dotarciu przed las Emilianów, na rozkaz dowódcy 14 DP, dywizjon zajął stanowiska ogniowe przy drodze marszu, w pobliżu dworu Jeziorki i na południe od wsi Jeziorki. Przygotowano też stanowiska do ostrzału ogniem na wprost. Rozwinięto punkty obserwacyjne, ale ciągły ostrzał niemieckiej artylerii niszczył linie telefoniczne, wobec czego 14 dac prowadził ostrzał według mapy. Ostrzeliwano skrzyżowania dróg i miejscowości, gdzie miały przebywać niemieckie oddziały. Od godz.10.50 14 dac wraz z dywizjonem II/14 pułku artylerii lekkiej miał wesprzeć planowane na godz. 11.00 natarcie 57 pp na północną część lasu Emilianów. O godz. 10.30 niemiecka 1 Dywizja Pancerna wykonała natarcie wyprzedzające. Niemieckie czołgi wykonały natarcie pomiędzy lasem Emilianów a wsią Szwarocin.