W 1442 historyczne zapisy odnotowały jatkę rzeźnicką wolną od ciężarów na rzecz dziedzica.
W 1458 w czasie wojny z zakonem krzyżackim miasto miało dostarczyć 12 pieszych na wyprawę do Malborka. W latach 1462-1464 Grodzisk Wielkopolski zapłacił cyzę w siedmiu ratach: 60 gr, 36 gr, 101 gr, 24 gr, 137 gr, 144 gr. W 1484 odnotowano cech tkaczy (łac. „fraternitas textorum”). W 1492 został wykupiony czynsz w kwocie jednej kopy groszy od sumy głównej 15 grzywien szer. groszy, ciążący na jatkach rzeźnickich. W 1494 Grodzisk znalazł się w gronie osad, które nie zapłaciły w terminie wiardunków oraz czynszów królewskich. W 1507 miasto Grodzisk zapłaciło 7 grzywien i 16 groszy szosu.
W 1513 król polski Zygmunt I Stary zwolnił miejscowych Żydów na 2 lata od podatków i ciężarów. W 1514 odnotowano bramy miejskie. W 1520 potwierdzony został przez miejscowego dziedzica statut cechu Płócienników z Kościana, który przetłumaczony został z języka niemieckiego na łacinę statut cechu płócienników z Kościana. W 1530 miasto zapłaciło 11 florenów i 21 groszy szosu.