Oprócz umieszczenia reflektorów, główną różnicą wizualną wobec Fordów GP i Willysów pozostały prostokątne błotniki przednie, z zaokrąglonym rogiem. Zbiornik paliwa przeniesiono z tylnej części pojazdu pod siedzenie kierowcy. Szyba przednia stała się solidniejsza, dzielona na dwie. Cenę samochodów udało się obniżyć z 1123 dolarów za pierwsze 500 sztuk do 938 dolarów.
Samochody tej klasy w USA nie były co do zasady przewidziane jako pojazdy bojowe, lecz BRC mógł przenosić uzbrojenie w postaci wielkokalibrowego karabinu maszynowego 12,7 mm (.50 cala) Browning M2HB na podstawie słupkowej montowanej centralnie do podłogi między przednimi siedzeniami, podobnie jak w późniejszych standardowych jeepach.
W związku z wyborem Willysa MB jako standardowego samochodu terenowego, Bantam nie otrzymał już dalszych zamówień armii amerykańskiej na samochody, a tylko na 10 000 przyczep do jeepów. Jedynie wyprodukowano ograniczoną liczbę samochodów dla odbiorców zagranicznych – w 1941 roku zbudowano na zamówienie brytyjskie 1001 pojazdów BRC-40, a w 1943 roku jeszcze 150 (pierwotnie zamówione przez Jugosławię). Łącznie, nie licząc prototypu, zbudowano 2642 samochodyPodaje się powszechnie liczbę 2642 egzemplarzy (np. , ), lecz podsumowanie zamówień w , obejmuje 2643 samochody. Być może wśród nich był doliczony jeden zbudowany przez Checker..