Lipert został przydzielony do 34 pułku piechoty, a następnie do szpitala polowego nr 203.

Działalność zawodowa i polityczna do 1939 r. W marcu 1922 r. rozpoczął pracę w hucie szkła w Lubartowie. Następnie pracował kolejno w hutach szkła w: Wołominie (1925–1926), Legionowie (1926–1928), Kostopolu (1928–1929) i hucie Widok Radomiu (1929–1930). Od 1935 do stycznia 1939 r. pracował jako mistrz w Hucie Szkła Vitrum w Wołominie.

Od 1924 do 1938 r. należał do nielegalnej Komunistycznej Partii Polski, od 1926 był sekretarzem komórki KPP w wołomińskiej hucie oraz sekretarzem Zarządu Oddziałowego Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Szklarskiego w Wołominie. Za uczestnictwo w strajku generalnym szklarzy został zwolniony z pracy. Podczas pracy w Radomiu nawiązał kontakty partyjne i został wybrany sekretarzem Komitetu Dzielnicowego i członkiem egzekutywy Komitetu Okręgowego w Kielcach. W latach 1930–1935 był funkcjonariuszem tej partii w Warszawie, z ramienia Okręgu Warszawa-Podmiejska pełnił funkcję instruktora. Z powodu działalności w tej partii był w 1937 r. sądzony w Radomiu i skazany na 3 lata więzienia w zawieszeniu na 5 lat.