Dowódca Sił Powietrznych Izraela W 1995 został dowódcą Sił Powietrznych Izraela. W lipcu 1998 został awansowany na generała majora (alluf) i otrzymał przeniesienie na asystenta szefa zarządzania operacyjnego w sztabie generalnym Sił Obronnych Izraela. W 1999 po zmianach strukturalnych w sztabie generalnym, został dowódcą Dywizji Operacyjnej, a w kwietniu 2000 ponownie objął stanowisko dowódcy Sił Powietrznych Izraela.
Podczas jego kadencji rozpoczęła się intifada Al-Aksa, w której zwiększono współpracę sił powietrznych z wojskami lądowymi. Rozwijając nowoczesne metody walki powietrznej, przyczynił się do zwiększenia wykorzystania samolotów bezzałogowych i doskonalenia metod bombardowań przy użyciu F-16 i bomb kierowanych w każdych warunkach pogodowych. W okresie tym Siły Powietrzne Izraela przeprowadziły setki ataków na Palestyńczyków, zabijając dziesiątki z nich. Wśród ofiar znajdowali się bojownicy, jak i osoby przypadkowe.