Po roku 1920 Po I wojnie światowej, w 1920 Gniew wrócił do Polski. Zamek został poważnie zniszczony w pożarze w 1921 r. Po 1939 niemieckie władze okupacyjne urządziły na jego terenie więzienie dla Polaków. Odbudowa zabytku, w trakcie której przywrócono częściowo wygląd zamku z czasów średniowiecza, rozpoczęła się w latach 1968–1974. Jej sponsorem były Zakłady Mechanizmów Okrętowych „FAMA”.
W 1991 wraz z grupą wolontariuszy oraz kadrą Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Gniewie (MGOK-u) ówczesny dyrektor – Jarosław Struczyński podjął działania zmierzające do odbudowy oraz ożywienia kulturalnego i turystycznego ruin Zamku w Gniewie. Po uporządkowaniu zamkowych ruin uruchomiona została pierwsza trasa turystyczna. W tym samym roku Struczyński zainicjował powstanie chóru gregoriańskiego „Schola Canturum Gymevensis”. W 1992, wspólnie z Muzeum Archeologicznym w Gdańsku, w oparciu o roboty publiczne organizowane przez Urząd Miasta i Gminy w Gniewie, rozpoczął kolejny etap odbudowy Zamku, co umożliwiło organizację licznych imprez kulturalnych i turystycznych (Turniej Rycerski Króla Jana III, Międzynarodowy Pokaz Kucia Artystycznego, Festiwal Kultury Średniowiecznej oraz liczne spektakle i widowiska historyczne).