Istnieją warianty „zmiękczone” (palatalne), np. [] w kotik, [] w dinozaur, [] w sinus, [] w rozindyczyć i [] w cirrus.
W języku polskim spółgłoski miękkie przedniojęzykowe przeszły (we wczesnym średniowieczu) w spółgłoski średniojęzykowe.
W innych językach w języku angielskim istnieją między innymi zębowe spółgłoski szczelinowe [] i [] W języku arabskim istnieją faryngalizowane spółgłoski zębowe [] [] i []
Terminologia Spółgłoski zębowe to inaczej spółgłoski dentalne (łac. dens, dentis – 'ząb'). Różne typy artykulacji zębowej opisuje się jako predentalne, interdentalne, apiko-dentalne, lamino-dentalne, denti-alweolarne, postdentalne. Spółgłoski szczelinowe i zwarto-szczelinowe zębowe (ale nie międzyzębowe) określa się jako syczące.
Zobacz też lista spółgłosek zębowych spółgłoski apikalne i laminalne spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Miejsce artykulacji