Równouprawnienie katolików było tylko jednym z wielu postulatów reformatorów, ale jedynie nim zajęła się torysowska administracja. W 1830 r. torysi przegrali wybory i do władzy doszedł reformatorski rząd wigów pod przewodnictwem lorda Greya. Następne lata na scenie politycznej były burzliwe, ale kiedy rząd wigów przeprowadził najważniejsze reformy (m.in. reformę wyborczą), król Wilhelm IV powołał torysowski gabinet. Na jego czele miał stanąć Peel, ale ponieważ przebywał on wówczas we Włoszech, tymczasowo zastąpił go książę Wellington.
Premier Wielkiej Brytanii Peel przybył z Włoch w grudniu 1834 r. i objął stanowisko szefa rządu. Ponieważ w Izbie Gmin większość mieli wigowie, od ich dobrej woli zależało istnienie gabinetu. Na wniosek Peela król zarządził wybory na 1835 r. W styczniu Peel wydał Tamworth Manifesto, w którym zawarł program wyborczy torysów, którzy powoli przekształcali się w Partię Konserwatywną. Wybory odbyły się w styczniu i lutym 1835 r. i zakończyły zwycięstwem wigów. Kolejne projekty ustaw przedstawiane przez rząd Peela przepadały w Izbie Gmin. W kwietniu rząd podał się do dymisji. Jedynym trwałym efektem rządów Peela było powołanie komisji nadzorującej działalność Kościoła Anglii.