W 1979 otrzymał godność prałata honorowego Jego Świątobliwości.
1 października 1986 papież Jan Paweł II prekonizował go biskupem diecezjalnym diecezji gorzowskiej. Święcenia biskupie otrzymał 16 października 1986 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Udzielił mu ich Jan Paweł II w asyście kardynała Eduarda Francisca Pironia, przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Świeckich, i kardynała Henryka Gulbinowicza, arcybiskupa metropolity wrocławskiego. Na swoje zawołanie biskupie przyjął słowa Numine Tuo Domine (Mocą Twoją Panie). Diecezję gorzowską objął kanonicznie 20 października 1986, a ingres do Katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim odbył 30 listopada 1986. 25 marca 1992 w wyniku reorganizacji struktur diecezjalnych w Polsce został pierwszym biskupem diecezjalnym zielonogórsko-gorzowskim. W diecezji gorzowskiej zapoczątkował Diecezjalne Dni Młodych, utworzył Instytut Formacji Świeckich w Gorzowie Wielkopolskim oraz stowarzyszenie „Przyjaciół Paradyża”, ustanowił dom rekolekcyjny w Zielonej Górze, diecezjalny Ośrodek Rehabilitacyjno-Rekolekcyjny dla chorych i niepełnosprawnych w Strychach oraz oddział Towarzystwa Pomocy im.