Studia kontynuował w latach 1969–1972 na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat na podstawie dysertacji Kościół i jego reforma według Andrzeja Frycza Modrzewskiego. W tym czasie odbył również studium indywidualne w Papieskim Instytucie Archeologii Chrześcijańskiej.

W latach 1964–1965 pracował jako wikariusz w Parafii św. Anny w Jelonkach. W trakcie studiów w Warszawie świadczył pomoc duszpasterską w Parafii Opatrzności Bożej. Po powrocie do diecezji łomżyńskiej ze studiów w Rzymie był w latach 1973–1975 wicekanclerzem kurii biskupiej, a w latach 1973–1978 referentem ds. środków przekazu i redaktorem miesięcznika diecezjalnego „Rozporządzenia Urzędowe Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej”. W latach 1973–1978 prowadził zajęcia z teologii dogmatycznej, homiletyki, kaznodziejstwa praktycznego, fonetyki i języka włoskiego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. W 1978 został skierowany do pracy w Papieskiej Radzie ds. Świeckich, w której w 1985 objął stanowisko kierownika Biura Sekcji Młodzieżowej. Brał udział w przygotowaniach Światowego Zgromadzenia Młodzieży w Rzymie w 1985 oraz I Światowego Dnia Młodzieży w 1986. Ponadto w latach 1978–1986 sprawował urząd rektora Papieskiego Kolegium Polskiego. Pracował również w Komitecie ds. Rodziny w trakcie przygotowań synodu o rodzinie.