Najbardziej znany projekt światowego pokoju został przedstawiony w dziele Immanuela Kanta O wiecznym pokoju (1795 r.).
W XIX wieku wojna była często opisywana jako nie tylko nieunikniona, ale również korzystna dla społeczeństw (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Friedrich Nietzsche, Heinrich von Treitschke). Idee te związane były z powstającymi nacjonalizmami i spotkały się one z krytyką ze strony powstającego ruchu pacyfistycznego. Idee antywojenne były głoszone przez utylitarystów, dla których wojna była cywilizacyjnym anachronizmem (Jeremy Bentham, James Mill, John Stuart Mill) czy liberałów, dla których była wynikiem przerostu państwa i szkodziła dla gospodarki (Herbert Spencer, Norman Angell). Z kolei Karol Marks i wywodzący się z jego idei marksizm, uznawali wojnę za skutek konfliktu klasowego przeniesionego na poziom międzynarodowy. Zlikwidowanie klas społecznych i zaprowadzenie komunizmu miało się jednocześnie wiązać z zaprowadzeniem powszechnego pokoju.