Samochody w odkrytej wersji faetonu ZiS-110B zaczęły być wykorzystywane do odbierania przez dowódców parad wojskowych – zadebiutowały w tym charakterze w 1950 roku w oddalonych garnizonach, jak Władywostok (używał go kontradmirał Nikołaj Kuzniecow) i Budapeszt. Dopiero po śmierci Stalina, który był przeciwny zmianie tradycji, ZiS-110B z inicjatywy marszałka Nikołaja Bułganina zastąpiły konie w centralnych defiladach w Moskwie na Placu Czerwonym, począwszy już od 1 maja 1953 roku. Dla samochodów używanych w tym celu przyjęto szaroniebieski kolor, z szarą skórzaną tapicerką. Później montowano w nich poręcze dla stojących dowódców i radiostacje z mikrofonami. W Moskwie od 1 maja 1961 roku zostały zastąpione przez nowe paradne ZiŁ-111B, natomiast w innych miastach ZSRR były nadal używane do końca lat 60, a w Leningradzie nawet do lat 80. Obok wersji paradnej, istniały też zwykłe faetony, lakierowane standardowo na czarno, a nawet taksówki z takim nadwoziem, wyróżniające się czerwoną skórzaną tapicerką. Oprócz zwykłych taksówek i zbiorowych, w tym międzymiastowych (tzw. marszrutek), używane były do przewozów wycieczkowych, zwłaszcza w kurortach czarnomorskiej części ZSRR. ZiS-110B kursowały także w ciepłe dni na trasach w Moskwie.