Padł ofiarą nowego kursu politycznego, którego wykładnią była germanizacja tej części Królestwa Prus.
Po odejściu z magistratu, powrócił do pracy w sądownictwie. W latach 1844–1847 był obrońcą przy Sądzie Powiatowym w Bydgoszczy. W 1847 r. został mianowany notariuszem i działalność tę prowadził do śmierci. W 1848 r. otrzymał tytuł komisarza sprawiedliwości jako obrońca przy Sądzie Krajowym w Bydgoszczy. U schyłku życia uhonorowano go jako prawnika, nadając mu w 1864 r. tytuł radcy sprawiedliwości. Zmarł 13 listopada 1867 w Bydgoszczy.
Był żonaty z Elise z domu Bischoff. Miał pięcioro dzieci. Jeden z jego synów – Julius Peterson – był burmistrzem Bydgoszczy w latach 1881–1889. Zamieszkiwał przy ul. Toruńskiej 39 w Bydgoszczy.
Zobacz też Prezydenci Bydgoszczy Ernst Conrad Peterson – ojciec, inspektor Kanału Bydgoskiego Julius Peterson – syn, burmistrz Bydgoszczy (1881–1889) Ernst Heinrich Peterson – przemysłowiec, właściciel cegielni w Bydgoszczy
Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom II. Bydgoszcz 1995. , str. 116-117
Kategoria:Burmistrzowie Bydgoszczy (Wielkie Księstwo Poznańskie) Kategoria:Urodzeni w 1808 Kategoria:Zmarli w 1867 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy