Premier Wielkiej Brytanii thumb|upright|David Lloyd George W 1916 r. dały się w Wielkiej Brytanii zauważyć nastroje antywojenne. Asquith nie posiadał ani doświadczenia, ani temperamentu do prowadzenia wojny. Koalicjanci z Partii Konserwatywnej domagali się wprowadzenia w kraju bardziej zdecydowanych rządów. W grudniu 1916 r. Asquith ustąpił ze stanowiska premiera, które objął Lloyd George. Stanął on na czele rządu koalicyjnego, w skład którego wchodziło 13 konserwatystów, 12 liberałów i 3 laburzystów. Największe znaczenie miał 5-osobowy gabinet wojenny.
Za czasów Lloyda George’a zaostrzyła się kontrola rządu nad życiem politycznym i gospodarczym kraju. Zwalczaniu nastrojów antywojennych służyła cenzura. Pod kontrolę państwa poddano przemysł węglowy i stoczniowy. Równocześnie w 1918 r. przyznano podwyżkę płac niektórym kategoriom robotników, mężczyźni powyżej 21 roku życia, a kobiety powyżej 30 roku życia otrzymali prawo wyborcze.
Wybory 1918 r. zakończyły się lawinowym zwycięstwem stronników Lloyda George’a zarówno z Partii Konserwatywnej, jak i Partii Liberalnej. W styczniu 1919 r. przestał istnieć gabinet wojenny.