Szczególną rolę w zniemczaniu przypisywał szkolnictwu i wychowaniu w duchu niemieckim, a także lojalności wobec monarchii. Zainteresował się rozwojem sieci szkolnej, także szkół średnich dla dziewcząt subsydiując budowę wielu nowych placówek oświatowych w bydgoskim okręgu regencyjnym. Z rozbudową sieci kolejowej łączył nadzieje nie tylko na ożywienie gospodarcze regionu, lecz również ściślejsze kontakty i wymianę kulturalną z Rzeszą Niemiecką.
Urząd prezydenta Regencji w Bydgoszczy pełnił do 1 kwietnia 1899 r., kiedy to poświęcił się wyłącznie działalności parlamentarnej.
W polskim piśmiennictwie był określanym mianem polakożercy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Prezydenci rejencji bydgoskiej Kategoria:Pruscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1907