„Monachijczyk” Niedługo potem (dzięki swoim koneksjom rodzinnym miał ułatwiony start w polityce) został mianowany osobistym sekretarzem Neville’a Chamberlaina, który w latach 1937–1940 pełnił funkcję premiera. Chamberlain znany jest głównie ze swej niesławnej polityki „ułagodzenia” Hitlera, która w efekcie współprzyczyniła się do wybuchu II wojny światowej i nieprzygotowania do niej obozu alianckiego.
Home wielokrotnie potem w czasie dalszej kariery był oskarżany o przynależność do „monachijskiej kliki”, która prowadziła ową ugodową politykę. W rzeczy samej Home, jako bliski współpracownik Chamberlaina w tamtym czasie, nie może, w dość zgodnej opinii historyków, uniknąć przynajmniej cząstki odpowiedzialności za działalność owej „kliki”.
Przed objęciem stanowiska premiera Home, który nie odgrywał bardzo znaczącej roli w okresie rządów Winstona Churchilla, ale był już znaczącą figurą w partii, przegrał wybory w 1945 roku. Był to rok przejęcia władzy przez Partię Pracy, która odniosła wówczas miażdżące zwycięstwo.
Home odzyskał swój mandat w roku 1950, ale że w owym czasie odziedziczył po ojcu tytuł hrabiego Home, automatycznie musiał zrezygnować z miejsca w Izbie Gmin na rzecz fotela w Izbie Lordów.