Od 1715 r. Compton reprezentował w Izbie Gmin okręg wyborczy Sussex. Podczas wigowskiej schizmy z 1717 r. poparł Walpole’a i lorda Townshenda przeciw starszym wigom (Stanhope i Sunderland). Mimo przejścia do opozycji utrzymał w swym ręku urzędy do 1720 r., kiedy schizma zakończyła się.
Compton jako speaker odpowiedział kiedyś jednemu z posłów, narzekającemu, że przerwano mu podczas przemowy w Izbie: „No sir, you have a right to speak, but the House have a right to judge whether they will hear you.” (Nie, ma pan prawo mówić, ale Izba ma prawo osądzić, czy pana wysłucha.)
W 1722 r. Walpole powierzył Comptonowi stanowisko płacmistrza armii, lecz w obliczu obietnic księcia Walii, że po koronacji zmieni premiera, Walpole zaczął trzymać Comptona na dystans. W końcu przedstawił o wiele korzystniejszą dla dworu wersję funduszy na utrzymanie pary królewskiej niż Compton. Walpole posiadał też przyjaźń królowej Karoliny. Na krótko Compton, forsowany przez nowego króla, objął ster rządu, lecz nie radził sobie z obowiązkami i musiał pomagać mu Walpole. To oraz królowa ostatecznie przekonały króla o bezsensowności dalszego forsowania Comptona na premiera.