Dla powietrza stosuje się przybliżony wzór: Fae = q·S·C = 0,0626·V2·S·C
gdzie: q - ciśnienie dynamiczne, V - prędkość ciała względem gazu, S - powierzchnia ciała, C - współczynnik siły aerodynamicznej.
Dla ciał o wydłużonym kształcie wartość siły aerodynamicznej oraz jej kierunek silnie zależy od ustawienia powierzchni względem kierunku ruchu.
Siła aerodynamiczna w żeglarstwie Czynniki mające wpływ na siłę aerodynamiczną Dążąc do określenia siły działającej na żagiel rozpatruje się następujące czynniki:
Prędkość wiatru pozornego - czyli prędkość wiatru względem żagla. Wartość siły aerodynamicznej jest wprost proporcjonalna do kwadratu prędkości wiatru pozornego. Dwukrotny wzrost prędkości wiatru oznacza wytworzenie czterokrotnie większej siły aerodynamicznej.
Powierzchnia ożaglowania - siła aerodynamiczna jest wprost proporcjonalna do powierzchni ożaglowania.
Własności aerodynamiczne ożaglowania - siła aerodynamiczna wytworzona na żaglach w znaczny sposób zależy od typu ożaglowania oraz cech konstrukcyjnych żagli takich jak: wybrzuszenie, smukłość, czy nawet rodzaj materiału.
Kąt natarcia – kąt pomiędzy kierunkiem przypływu wiatru a cięciwą żagla. Dla kursów ostrych, do prawidłowej pracy żagla, kąt natarcia powinien mieć od 10° do 20°. Dla kursów pełnych kąt natarcia jest bliski kątowi prostemu.