Sam Despotat Epiru nie miał oficjalnej nazwy. Współcześni, szczególnie w Europie Zachodniej, używali terminu Rhōmania (gr. Ῥωμανία, dosł. „ziemia Rzymian”), który ogólnie odnosił się do całego Cesarstwa Bizantyjskiego, a w szczególności do Epiru. W języku łacińskim stosowano tytuł Despotus Romanie, którego domagał się Filip I z Tarentu i jego syn Filip z Apulii, Mikołaj Orsini, a później Carlo I Tocco. W świecie bizantyjskim stosowano termin Dysis (Δύσις), oznaczający „Zachód”, który historycznie odnosił się do Dalmacji, Macedonii i Sycylii, a nawet całej europejskiej części Cesarstwa. Pojęcie to rozpowszechniło się w XIII wieku, gdy zestawiono Epir z jego wschodnim rywalem, Cesarstwem Nicejskim, zwanym wówczas Anatolē (Ἀνατολή), „Wschód”. Co więcej, przez XIII-wieczny dwór Despotatu do opisania jego populacji powszechnie był używany termin „Hellenowie” zamiast wcześniejszego określenia „Rzymianie”.