Po wojnie, w 1945 zamieszkał w Warszawie. Od stycznia 1946 był posłem do Krajowej Rady Narodowej (zgłoszony z ramienia Związku Podoficerów Rezerwy), działał w komisji wojskowej. Był bezpartyjny. Aresztowany 20 stycznia 1952 przez Urząd Bezpieczeństwa w Krakowie pod zarzutem tworzenia nielegalnej organizacji Polski Front Ojczyźniany. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie z 22 marca 1952 skazany na 10 lat więzienia i przepadek mienia. Więziony w Krakowie na Montelupich, w Warszawie na Mokotowie i w Rawiczu. Pośmiertnie wyrok uchylono dzięki staraniom rodziny.
Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 18C-6-1).
Rodzina W 1938 ożenił się z Genowefą z Siedleckich (1914–1997), która walczyła w powstaniu warszawskim jako łączniczka AK, ps. Maria, była długoletnim członkiem cechu złotników. Mieli córkę Marię Magdalenę po mężu Kucharską (ur. 1940) i syna Antoniego Jana (ur. 1944), mgr. ekonomii, jubilera, radnego Pragi Północ i Gminy Centrum w Warszawie.