od grubości filmu cieczy i współczynników dyfuzji analitów.
Równanie van Deemtera Równanie wyraża wpływy różnych czynników na szerokość piku i wysokość równoważną półce teoretycznej (WRPT). Zostało po raz pierwszy opublikowane przez van Deemtera, Zuiderwega i Klinkenberga w 1956. Jest znane w formie:
gdzie: – liniowa prędkość przepływu gazu nośnego (np. m/s), mierzona na wylocie z kolumny, – wyraz dyfuzji wirowej, – wyraz dyfuzji podłużnej, – wyraz oporów przenikania masy między fazą stacjonarną i ruchomą.
Funkcja ma minimum w punkcie:
Stosowanie w równaniu jednej wartości liniowej prędkości przepływu gazu nośnego jest uproszczeniem. W rzeczywistości prędkość nie jest stała. Gaz przepływa wzdłuż kolumny dzięki dość dużej różnicy ciśnień, zależnej od rodzaju i długości kolumny. Początkowa wartość ciśnienia stopniowo zmniejsza się, wskutek pokonywania oporów przepływu (zgodnie z równaniem Darcy’ego-Weisbacha), co wiąże się ze zmianą objętości gazu i liniowej prędkości przepływu. Efekt ten jest uwzględniony w zmodyfikowanych wersjach równania (np. J.C. Giddings 1963).
Wyraz A jest prawie niezależny od prędkości przepływu gazu nośnego.