Najbardziej znanym przedstawicielem radzieckiego neolamarkizmu był Trofim Łysenko, który jednak nie jest krytykowany za to, że się mylił (nierozumiejących Darwina było wtedy wielu, nie tylko w ZSRR), ale za to, że dla wykazania swoich racji posłużył się aparatem przymusu swego państwa.
Zobacz też mechanolamarkizm psycholamarkizm
Bibliografia Leszek Kuźnicki, Adam Urbanek – Zasady nauki o ewolucji tom 2, PWN 1970
Kategoria:Teorie biologiczne Kategoria:Przestarzałe koncepcje ewolucyjne