połowa XII–XIII wieku – na przesmyku pomiędzy obecnymi jeziorami Małym i Wielkim istniał obronny gród 1412 – w posiadanie Skępego wszedł Janusz Kościelecki h. Ogończyk – dał on początek Kościeleckim ze Skępego i Kościelca 1434–1444 – pierwsza wzmianka o Skępem Władysław Warneńczyk nadał prawo lokacji na gruntach wsi Skępe miasta. Fakt ten pozwala sądzić, że wieś Skępe istniała znacznie wcześniej i zapewne od początku swojego istnienia należała do rodu Kościeleckich herbu Ogończyk. Brak źródeł pisanych uniemożliwia umiejscowienie powstania Skępego w czasie. Faktem jest, że istniejąca na przesmyku pomiędzy jeziorami osada miała charakter handlowy. 1445 – lokacja miasta na prawie chełmińskim, dokonana przez Mikołaja Kościeleckiego (ok. 1410–1479) za pozwoleniem króla Kazimierza Jagiellończyka 1453 – pierwsze wzmianki o skępskiej parafii św. Stanisława 1498 – Mikołaj Kościelecki (biskup chełmski) (1450–1518) wraz z innym Mikołajem Kościeleckim, kasztelanem inowrocławskim, sprowadził do Skępego bernardynów z Koła i rozpoczął budowę kościoła i klasztoru 1511 – za zgodą biskupa płockiego Mikołaj Kościelecki konsekrował klasztor bernardynów przełom XVI i XVII wieku – szczyt rozwoju gospodarczego Skępego Miasto położone przy gościńcu „toruńskim” z Litwy do Poznania.