Trzeci z braci, Marcin Broniewski karierę dworską zaczął na dworze Zygmunta Augusta. W 1577 r. rekomendowali go na stanowisko sekretarza Stefana Batorego tacy, jak hetman Jan Zamoyski, biskup krakowski Piotr Myszkowski i wojewoda podolski Mikołaj Mielecki. Znalazł się w Marcin w najbliższym otoczeniu króla, do tego w gronie ludzi realizujących najbardziej tajne jego zamierzenia związane z polityką zagraniczną Rzeczypospolitej. Udało się Batoremu poskromić bunt Gdańska, zawrzeć układ 5 listopada 1577 r. z Turcją, ale wobec przygotowań do wojen moskiewskich (zainicjowanych 30 sierpnia 1579 r. wyprawą na Połock) sprawa stosunków z Tatarami podległymi Turcji i z całym imperium Osmanów.
Misję do Tatarów król powierzył Andrzejowi Tarnowskiemu, ale widać nie bardzo się ona powiodła, skoro najechali oni zagonem południowo-wschodnie ziemie Rzeczypospolitej „przy pierwszych trawach” roku 1578 i dopiero Janusz Zbaraski rozbił czambuły pod Bracławiem. W tym samym czasie, 4 kwietnia 1578 r. instrukcje poselskie otrzymuje kolejny polski poseł – Marcin BreniowskiMieczysław Wieliczko, Tatarzy a Marcin Broniewski z Bieździedzy, Trybuna Gamratu Nr 21 (60), 26 listopada 1977 r.. Rusza na Krym do chana Mehmeda Gireja, pomykając przez kraj ogarnięty pożogą wojenną...