w inżynierii mostowej, gdzie elementy mostu wytwarza się poza obiektem i montuje na miejscu, skracając czas zajęcia terenu i oddziaływanie na ruch).
Wady prefabrykatów: transport prefabrykatów ponadnormatywnych (wadą w tym przypadku jest jedynie zwiększony koszt transportu elementu np. dachowego, co zazwyczaj niwelowane jest w ogólnym rozrachunku procesu realizacji poprzez zmniejszenie prac ziemnych i fundamentowych, zmniejszenie ilości elementów podporowych itp.), klawiszowanie płyt stropowych (nie występuje w przypadku poprawnie wykonanego montażu i następujących po nim prac związanych z wykonaniem spoin i nadlewki (nadbetonu)). Historia prefabrykacji mały|rynek w Vila Real de Santo António Prefabrykacja nie jest procesem wyłącznie współczesnym. Pierwsze wzmianki o prefabrykacji w literaturze przedmiotu wiąże się z XVI wiekiem (m.in. projekty przypisywane Leonardowi da Vinci z 1516 roku). Po trzęsieniu ziemi w Lizbonie (1755) odbudowa śródmieścia (tzw. Baixa Pombalina) była powiązana ze standaryzacją rozwiązań i stosowaniem systemu prefabrykacji elementów zabudowy, co miało ułatwiać szybkie wznoszenie nowych budynków. W XVIII wieku, przy zakładaniu miasta Vila Real de Santo António, wykorzystywano także prefabrykowane, znormalizowane elementy (m.in.