thumb|200px|Theresiana zawierała m.in. opisy licznych tortur, którym można było poddawać podejrzanych - tutaj tortura wahadła (1768). Theresiana dzieliła przestępstwa na publiczne (tj. naruszające bezpośrednio lub pośrednio interes publiczny), prywatne (naruszające interes jednostki, np. drobne sprawy honorowe) oraz mieszane (np. rabunek, kradzież). Ze względu na rodzaj, Theresiana dzieliła przestępstwa na dziewięć grup. przeciw porządkowi publicznemu przeciw dobrym obyczajom (moralności) przeciw zdrowiu i życiu przeciw Bogu, świętym i religii przeciw panującemu i państwu przeciw zwierzchnim prawom panującego i skarbowi przeciw mieniu i innym prawom przeciw czci i dobrej sławie bliźniego pozostałe
Z uwagi na rodzaj kary, Theresiana przeprowadzały podział przestępstw na: bardzo ciężkie ciężkie lekkie
Nowy kodeks karny został wydany przez w 1787 przez następcę Marii Teresy, Józefa II. Powszechny kodeks karny o zbrodniach i karach (w skrócie Josephina) pozbawiony był kazuistyki charakterystycznej dla Theresiany. Kodeks wprowadził podział przestępstw na 2 grupy: na cięższe, tzw. zbrodnie kryminalne na lżejsze, tzw.