Jego poglądy stały w całkowitej sprzeczności z poglądami jego największego wroga i rywala, brata Aurangzeba. Aurengzeb był muzułmaninem – purytaninem i dogmatykiem. Z odrazą patrzył na liberalne nastawienie swojego brata Dary.
Wojna sukcesyjna i śmierć W 1657 roku poważna choroba Szahdżahana stała się impulsem do walki między czterema braćmi: Darą, Aurangzebem, Muradem i Szudżą. Dara przebywał wówczas w Agrze, stolicy imperium, z chorym ojcem. Pozostali bracia piastowali swoje stanowiska w odległych prowincjach Indii. Zawarli oni trójprzymierze przeciwko Darze. 5 listopada 1657 roku Szadżahan wyzdrowiał. Było już jednak za późno; zarówno Murad jak i Szudża zdążyli już ogłosić się cesarzami, zanim dotarły do nich informacje o powrocie ojca do zdrowia.