500 m, nachylenie 30-60-70 stopni skłon ku południowi, bujna roślinność krzewiasto-drzewiasta, w tym 250-letnie buki, około 100-letnie sosny, wiązy, dęby, jawory i inne. Monotonność masywu urozmaica malowniczy o każdej porze roku wąwóz. W środku jego długości z krętą dróżką w cieniu wysokiego starodrzewia są trzy małe tarasy widokowe na wysokości dawnego ogrodu botanicznego i starannie spoziomowane tarasy po winnicy zatarte przez gęste zarośla. Podobnie zatarte są dróżki spacerowe. Widoczna jeszcze jest nikła ścieżka wzdłuż podnóża stoku. Park przy ul. Tetmajera jest dużym skupiskiem wysokiej zieleni. Położony w pobliżu miejskiego skupiska ludzkiego, odgrywa niewątpliwie zdrowotną rolę, szczególnie dla chętnie odwiedzającej młodzieży. Nie jest on miejscem wypoczynku po pracy i nauce, wobec niedostosowania go do tego celu. Nie jest też elementem upiększającym w rozumieniu urządzenia parkowego ze względu na duże zakrzaczenie oraz zaniedbane tarasy komunikacyjne, prowadzące do atrakcyjnych turystycznych miejsc. Aboretum, w którego centralnym miejscu rośnie piękny buk zwisły, czerwonolistny, miłorząb japoński i wiekowe cyprysy.