Park pałacowy przy ul. Tetmajera jest częścią prostego założenia dworskiego. Powierzchnia założenia polegająca ochronie konserwatora zabytków wynosi ok. 5,70 ha w tym 4,23 ha, przedstawia nieregularną wydłużoną figurę wynikłą z rzeźby terenu. Osnową układu jest długa, kręta droga prowadząca do prawie 100 letniej alei kasztanowo-klonowej z miasteczka do parku i dalej północnym brzegiem parku do wąwozu, podnóżem stoku do małej grobli z wodospadem na strudze. Zachodni parter otacza wąski pas wiatrochronnych zarośli. Świadkami dawnej przeszłości tego fragmentu parku są cisy, skupisko krzewów ozdobnych i mały taras widokowy nad stokiem. Parter wschodni jest skupiskiem botaniczno-parkowym z ok. 1905 r. Oryginalnym elementem założenia jest stok otaczający łukiem od zachodu ku południowi łąkową dolinę, ze strugą i spiętrzeniem ujętym w betonowe koryto przy grobli z drogą spacerowo-komunikacyjną. W otoczeniu wodospadu rośnie ponad 100-letnia wierzba biała, znajdują się głazy Z fundamentu folusza i zarośla parkowo-leśne. Na krajobrazową wyjątkowość tego utworu składają się: wysokość względna 22 m przy dawnym tarasie dworu (średnia ok. 18 m), długość ok.