Następnego ranka zauważył, że napój zgęstniał i stwardniał, z ciekawości spróbował lepiącej się masy na śniadanie, która bardzo mu zasmakowała i w dodatku okazała się wspaniałym lekiem przeciwbiegunkowym. Baron zwrócił się z prośbą do swojego cukiernika Theodorusa van Haarena o zrobienie takich "kawałków kawy", gdyż chciał je mieć zawsze przy sobie, także w czasie podróży. Gdy 1794 osiadł na stałe w Hadze i zamieszkał przy ulicy Lange Voorhout 92 (nad sklepem cukierniczym Van Haarena i Nieuwerkerka) ponownie zwrócił się do cukiernika o zrobienie "kawałków kawy". Cukiernicy zaczęli eksperymentować w celu dopracowania receptury, która w owym czasie polegała na zmieszaniu w odpowiednich proporcjach cukru, śmietany, kawy i masła. Początkowo hopjes były robione wyłącznie na zamówienie barona i kupowane tylko przez niego. Baron miał je zawsze przy sobie, żuł i częstował innych. W ten sposób stały się znane wśród jego przyjaciół i miejscowej elity. Na początku XIX wieku nazywane były cukierkami barona Hopa. W ciągu XIX wieku stawały się coraz bardziej popularne. W 1880 "kawałki upieczonej kawy" barona Hopa otrzymały oficjalną nazwę Haagse hopjes.