Napęd stanowiły dwie poziome maszyny parowe potrójnego rozprężania, co było nowością, zastosowaną po raz pierwszyConway's all the World's Fighting Ships, 1860−1905. S. 349. w konstrukcjach okrętowych tamtych czasów. Parę dostarczały cztery kotły parowe o podwójnym froncie. Spaliny były odprowadzane przez dwa charakterystyczne, wysokie na niemal 15 m, lekko pochylone do tyłu kominy. Projektowana moc maszyn wynosiła 5000 hp, na próbach osiągnięto 7197 ihp z przeforsowaniem, co dało prędkość maksymalną 19,66 węzła przy 152 obrotach śrub na minutę i ciśnieniu roboczym pary 6,3 at. Okręt mógł zabierać 430 ton węgla, co pozwalało przepłynąć 4000 mil morskich z prędkością ekonomiczną 10 węzłów. Producentem maszyn było przedsiębiorstwo Hawthorn, Leslie & Co. z Newcastle.