W kwestiach programowych od początku istniały wśród członków Ligi różnice poglądów. Szerzej poglądy młodszych działaczy Ligi prezentował Antoni Sygietyński, który w broszurze Co robić (Paryż 1890) odrzucając ideę walki z orężem w ręku i stworzoną przez romantyków wizję Polski mesjanistycznej, opowiadał się za Polską narodową, „w której wszystkie narody znalazłyby miejsce”. Uważał, że społeczeństwo powinno odpowiadać na politykę zaborców „odpornością wewnętrzną opartą na przeciwdziałaniu drogą legalną dostępną dla wszystkich”. Za główne cele uznał „utrzymanie się przy ziemi oraz podniesieniem ducha narodowego”, poprzez wzmocnienie „solidarności narodowej we wszystkich Polakach”. W tym celu należy dokonać „uobywatelnienia” ludu które to zadanie należy głównie do księży i ziemian. Autor nawoływał zarazem do zgody wszystkich grup społecznych i narodowych w tym także Żydów. Opowiadał się także za nawiązaniem ścisłej współpracy z ciemiężonymi przez Rosję RusinamiWszystkie cytaty za Wiesław Śladkowski, Broszury propagandowe Ligi Polskiej proweniencji paryskiej,, [w:] Polacy na obczyźnie. Studia i szkice z dziejów polskiej diaspory na święcie, red. Mariusz Gizowski, Gdańsk 2003, s.