inquilini pauperes 7 per gr 2 ................... 19/4/9.]. W latach 1651 i 1658 wieś była wzmiankowana jako Ostrow et Niedzwiedza, a klucz białobocki był od 1637 roku własnością Karola Franciszka KorniaktaZdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe, tom I, część 2. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1651. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 1997 (str. 86)<br/ >[Cytat: Ostrow et Niedzwiedza: de laneis 8 per gr 30, molendinum korecznik 3 rotharum per gr 24, taberna hereditaria gr 20, hortulani liberii 3 per gr 12, inquilini cum pecore 5 gr 6, inquilini pauperes 6 per gr 2, a propinatione vini cremati gr 6 ........................... 14/6/0[13/6/0].]Zdzisław Budzyński i Kazimierz Przyboś. Polska południowo-wschodnia w epoce nowożytnej. Źródła dziejowe, tom I, część 3. Rejestr poborowy ziemi przemyskiej 1658. Wydawnictwo WSP. Rzeszów 2000 (str. 133)<br/ >[Cytat: Ostrow et Niedzwiedza: de laneis 8 per gr 30, molendinum korecznik 2 rotarum gr v24, taberna hereditaria gr 20, hortulani liberii 3 per gr 12, inquilini cum pecore 5 gr 8, inquilini pauperes 6 per gr 2, a propinatione vini cremati gr 6 ...................12/18/0<br/ >Rota 1 molendini walnik desolata et abiurata ...................... 0/24/0.].