Wschodnią część świątyni, obejmującą zewnętrzne ściany trzech apsyd, wypełnia przedstawienie tzw. „hierarchii niebiańskiej” – poszczególne jej postacie, przedstawione tutaj w kilku rzędach, są wkomponowane w pionowe nisze pokrywające półokrągłe ściany. W centrum hierarchii, na najbardziej na wschód wysuniętej płaszczyźnie głównej apsydy, znajdują się kolejno od góry: Chrystus błogosławiący, Maria tronująca z Dzieciątkiem, Chrystus w układzie deesis oraz mandylion.
Freski na ścianie północnej cerkwi są mocno zniszczone, można tam rozpoznać ślady monumentalnego Drzewa Jessego. Lepiej zachowały się malowidła na filarach arkad przedsionka, gdzie obecne są przedstawienia świętych wojowników, popularnych w prawosławiu, m.in. ze św. Jerzym, mający symbolizować triumf chrześcijaństwa nad swoimi przeciwnikami. Od wewnętrznych stron filarów znajdują się natomiast postacie mnichów. Wewnątrz otwartego przedsionka, na jego wschodniej ścianie (a zatem na najbardziej zachodniej ścianie cerkwi zarazem) znajduje się przedstawienie Sądu Ostatecznego. Wśród postaci przedstawionych na tej monumentalnej scenie, zajmującej całą ścianę, szczególnie ciekawe jest przedstawienie po prawej stronie, wśród innowierców, także łacinników z franciszkańskim mnichem na końcu.