W 1930 wszedł w skład krakowskiego Komitetu Okręgowego KPP i do założonego przez KPP i PPS-Lewicę Komitetu Bezrobotnych. Został członkiem Komitetu Obwodowego i sekretarzem miejscowego komitetu PPS-Lewicy w Krakowie. W marcu 1936 współorganizował strajki okupacyjne w krakowskich fabrykach „Suchard” i „Semperit”, w odlewni żelaza Henryka Immerglucka oraz w fabryce okuć budowlanych „Bosko”. 25 marca 1936 przemawiał na pogrzebie robotników zastrzelonych dwa dni wcześniej przez policję. Od 25 kwietnia do 14 października, jako uznany za zagrażającego bezpieczeństwu państwa, był osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Po powrocie do Krakowa nadal działał w Komitecie Okręgowym KPP.

W drugiej połowie 1939 był współtwórcą „Grupy R”, która w krótkim czasie przekształciła się w organizację „Polska Ludowa”Instytut im. Stanisława Brzozowskiego, Narodowy komunizm. Polskiej Partii Robotniczej (PPR) W marcu 1942 został wybrany na członka tworzonego Komitetu Okręgowego PPR (wraz z Ignacym Fikiem, Mieczysławem Lewińskim i Pelagią Lewińską). Został aresztowany 23 października 1942 podczas nagonki gestapowskiej na działaczy komunistycznych. Rozstrzelany w NiepołomicachAleksander Kochański, Tadeusz Rawski, Zbigniew Szczygielski, „100 lat polskiego ruchu robotniczego kronika wydarzeń”, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1978.