Do połowy XVIII wieku główną drogą wodną prowadzącą do Szczecina była Piana. Ze względu na wysokie cła wymuszane przez kontrolujących ją Szwedów w latach 20. XVIII wieku Królestwo Prus prowadziło równocześnie negocjacje ze Szwedami w sprawie ceł i analizowało możliwość wybudowania nowej drogi wodnej. Rozważano Świnę, Dziwnę oraz budowę kanału z jeziora Wicko Wielkie przez Wicko Małe do Bałtyku. Wadą Świny były piaszczyste mielizny u jej ujścia oraz rozległe płycizny delty wstecznej, jednak analizy możliwości i kosztów spowodowały jej wybór. Pierwsze, zakończone niepowodzeniem prace podjęto w 1730. Podjęto je ponownie w 1739 roku i zakończono sukcesem. W połowie XVIII wieku Świna stała się głównym szlakiem wiodącym do Szczecina. W 1746 oficjalnie otwarty został port morski Świnoujście u ujścia Świny do Zatoki Pomorskiej. Współcześnie port obejmuje także terminal promowy i port wojenny.
W celu umożliwienia żeglugi statkom oceanicznym do portu morskiego w Szczecinie pod koniec XIX wieku wykonano Kanał Piastowski, w wyniku czego m.in. zaniechano żeglugi handlowej Starą Świną.