Jednostkę zwodowano 2 grudnia 1917 roku, a przekazano do służby 16 września 1918 roku.
W nadbudowie na prawie niezmienionym kadłubie został umieszczony hangar o długości 89,7 m i szerokości 15,2 m, dla lepszej ochrony przeciwpożarowej podzielony na cztery sekcje. Pokład lotniczy został wsparty na kratownicach na dachu hangaru i początkowo miał niewielki spadek na dziobie. Samoloty na pokład dostarczały dwie windy. Nie przewidywano zastosowania katapulty lub lin hamujących. W 1922 roku oba podnośniki zastąpiono jednym większym o udźwigu 6100 kg. Okręt od początku traktowano jako jednostkę doświadczalną i zainstalowano tylko tymczasowe uzbrojenie, chociaż pomieszczenia przewidziane na zapasy amunicji i bomb wyposażono w pancerne osłony grubości 51 mm. Ponieważ stateczność okrętu nie była najlepsza, przeprowadzono modernizację połączoną z dodaniem bocznych bąbli. Trwała ona od 1 listopada 1925 do 19 stycznia 1927 roku. W 1936 roku z pokładu „Argusa” przeprowadzono próby ze startem i lądowaniem kierowanych radiem bezpilotowych samolotów Queen Bee. Podczas remontu w latach 1937–1938 na okręcie zamontowano eksperymentalną katapultę hydrauliczną BH III umożliwiającą start samolotu o masie 5500 kg z prędkością 122 km/h oraz dodano cztery liny hamujące.