Tymczasem natarcie na Kijów rozpoczęły wojska białych w postaci grupy wojskowej gen. Nikołaja Bredowa z armii gen. Antona Denikina. Rozbiła ona oddziały Armii Czerwonej, zajmując Odessę. Na przełomie sierpnia/września oddziały bolszewickie wycofały się one na linię Birzuła-Olwiopol-Bałta-Kamianka-Wiłszanka-stacja kolejowa Rybnica. Doprowadziło to do drugiego etapu walk o Wapniarkę. 2 września 3 DStrz. otrzymała uzupełnienia. Nowym dowódcą 8 Czarnomorskiego Pułku został płk Mychajło Krat. 3 sierpnia doszło do silnego ataku na pozycje obronne 3 DStrz., ale wytrzymała ona napór wojsk bolszewickich. Po skierowaniu się nieprzyjaciela w innym kierunku dywizja przeszła w rejon Hajsyn-Humań. Pod koniec września doszło tam do walk z wojskami Białych. 12 października dywizja rozbiła 50 Białostocki Pułk Piechoty. Pomimo tego została zmuszona do odwrotu w okolice Tulczyna. Podczas wycofywania się kawaleria bolszewicka 14 października nagłym atakiem zadała bardzo ciężkie straty 9 Pułkowi Strzeleckiemu. Liczebność dywizji spadła do ok. 40% stanu początkowego. Przed Mohylowem Podolskim przeszła ona reorganizację. Z powodu natarcia wojsk Białych wzdłuż linii kolejowej Żmerynka-Płoskirów Ukraińcy 19 listopada zostali skierowani w rejon Lubara. Jednakże 26 listopada miasto zajęli Biali.