Uzbrojenie okrętu stanowiły cztery wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18 cali), umieszczone po jednej na dziobie i rufie oraz na każdej z burt jednostki. Poza torpedami w wyrzutniach, AE2 przewoził cztery torpedy zapasowe. Przewidziane dla okrętów typu E uzbrojenie artyleryjskie w postaci działa kalibru 76 mm nie było na australijskiej jednostce instalowane. Załoga okrętu liczyła od 30 do 35 osób, w tym trzech oficerów.
Przebieg służby W ramach programu rozbudowy floty z 1910 roku rząd australijski zamówił w brytyjskiej stoczni koncernu Vickersa w Barrow-in-Furness dwa pierwsze w historii Royal Australian Navy okręty podwodne. Należały one do nowoczesnego na owe czasy, klasyfikowanego jako pełnomorski, typu E. Stępkę pod przyszły AE2 położono 10 lutego 1912 roku, wodowanie odbyło się 18 czerwca 1913 roku, zaś oficjalne przejęcie przez marynarkę australijską 28 lutego 1914 roku. Po zakończeniu prób zdawczo-odbiorczych obydwa bliźniacze okręty: AE1 i AE2, wyruszyły w długi rejs do Australii. Opuściły Portsmouth 2 marca, eskortowane przez stary krążownik „Eclipse”, by przez Kanał Sueski wypłynąć na Ocean Indyjski. Po niemal trzech miesiącach podróży, z krótkim postojem w Darwin, przybyły do Sydney 24 maja 1914 roku.