Były to dekoracje antykizujące: Meander pod oknami poddasza, a na gzymsie koronującym fryzy: kostkowy, jajownik i astragalBręczewska-Kulesza Daria. Echa architektury starożytnej w budowlach bydgoskich XIX i początku XX wieku. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 8. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 2003.
W 1908 r. Julius Lengning sprzedał posesję wraz z budynkiem handlarzowi winem z Olsztyna Antonowi Kretschmanowi, który przeprowadził modernizację hotelu. W 1909 r. założono instalację centralnego ogrzewania, na poddaszu urządzono dodatkowe pokoje dla gości, zaś na parterze otwarto winiarnię, piwiarnię i wyszynk. Tuż przed I wojną światową był to czwarty co do liczby gości hotel w mieścieAleksandra Lewińska "130 lat Ratuszowego. Hotel na 18. południku", Gazeta Wyborcza Bydgoszcz 09.06.2011 http://bydgoszcz.wyborcza.pl/bydgoszcz/1,48722,9753359,130_lat_Ratuszowego__Hotel_na_18__poludniku.html.
Aż do 1945 r. hotel funkcjonował pod niezmienioną nazwą (Lengninga), mimo zmian właścicieli. Od 1921 r. był nim Andrzej Goździk, od 1932 r. Marta Smogulecka, a od 1935 r. M. Liszka. W latach 30. XX w. w sali dancingowej odbywały się liczne imprezy taneczne.