W 1879 r. magistrat przeniesiono do budynku dawnego kolegium jezuickiego na Starym Rynku, zaś kamienicę sprzedano hotelarzowi Juliusowi Lengningowina znajdującej się na hotelu tablicy zapisano nazwisko w wersji "Lengnin", a Józef Święcicki w swoim przewodniku z 1907r. pisze o hotelu "Lengnig", będącemu wcześniej właścicielem hotelu "Rio". Nowy właściciel przystąpił do przebudowy i remontu gmachu mających na celu przystosowanie go do pełnienia funkcji hotelowych. Autorem projektu przebudowy był mistrz murarski Gustav Weihe, a pracami ciesielskimi kierował Heinrich Mautz.
Prace ukończono w 1881 r. Objęły one podwyższenie budynku o jedną kondygnację, przebudowę wnętrz na parterze, gdzie umiejscowiono ekskluzywne sklepy, oraz wzbogacenie aranżacji fasady. Naprzeciwko wejścia usytuowano reprezentacyjną klatkę schodową. Część mieszkalna hotelu znajdowała się na piętrach. Pokoje wyposażono w sanitariaty i pomieszczenia do zażywania zimnych i ciepłych kąpieli. Od strony podwórza znajdowała się duża sala restauracyjna, zaś piwnice zajmowała kuchnia i pomieszczenia gospodarcze. Fasada hotelu Lengninga wyróżniała się bogactwem zastosowanych ornamentów, przewyższając pod tym względem sąsiednie kamienice.