trzykrotnie, w 780, 770 i 752 r. p.n.e., pełnił urząd eponimaGrayson A.K., Assyrian Officials ... , s. 27. Nabu-da’’inanni – turtanu króla Tiglat-Pilesera III (745-727 p.n.e.), w 742 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Bel-emuranni – „turtanu strony prawej” (turtānu imitti) króla Sennacheryba (704-681 p.n.e.), w 686 r. p.n.e. pełnił urząd eponima Marlarim – turtānu Kummuḫi, w 668 r. p.n.e. pełnił urząd eponima. Bel-na’di – turtanu króla Aszurbanipala (669-627? p.n.e.), w 663 r. p.n.e. pełnił urząd eponima. Salmu-szarri-iqbi – turtānu Kummuḫi, pełnił urząd eponima po 648 r. p.n.e. (dokładna data niepewna: Parpola datuje jego eponimat na 630 r. p.n.e., a Falkner i Reade na 623 r. p.n.e.). Szamasz-szarru-ibni – turtanu króla Sin-szarra-iszkuna (?-612 p.n.e.)K. Radner, Last Emperor or Crown Prince ... , s. 140.; postkanoniczny eponim w 615 r. p.n.e. (Reade) lub w 613 r. p.n.e. (Falkner) Nabu-mar-szarri-usur – turtanu Aszur-uballita II (611-609 p.n.e.); postkanoniczny eponim w 612 lub 611 r. p.n.e. (Parpola, Reade, Falkner)