Aszurbanipal (669-627? p.n.e.) wysłał turtānu i gubernatorów prowincji wraz z ich oddziałami do Egiptu przeciwko wojskom kuszyckiego króla Taharki, który podjął próbę odbicia Egiptu z rąk asyryjskich. Ostatnia wzmianka o turtānu w źródłach asyryjskich pochodzi z dokumentu datowanego imieniem turtānu Nabu-mar-szarri-usura, który pełnił urząd eponima w 611 r. p.n.e..
Z imion znani są następujący turtanu: Aszur-deni-amur – turtanu króla Adad-nirari II (911-891 p.n.e.), wzmiankowany w jego rocznikach i identyfikowany z jego imiennikiem, który pełnił w 907 r. p.n.e. urząd eponima Aszur-belu-ka’’in – turtanu króla Salmanasara III (858-825 p.n.e.), w 856 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Dajan-Aszur – turtanu króla Salmanasara III, w 853 i 826 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Jahalu – turtanu króla Szamszi-Adada V (823-811 p.n.e.), w 821 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Belu-lu-balat – turtanu króla Szamszi-Adada V, w 814 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Nergal-ilaja – turtanu króla Adad-nirari III (810-782 p.n.e.); w 830, 817 i 808 roku p.n.e. pełnił urząd eponima Szamszi-ilu – turtanu czterech kolejnych królów asyryjskich: Adad-nirari III (810-783 p.n.e.), Salmanasara IV (782-772 p.n.e.), Aszur-dana III (772-755 p.n.e.) i Aszur-nirari V (755-746 p.n.e.);