Współcześnie karabiny te cieszą się stosunkową popularnością w USA, gdzie użytkowane są jako broń sportowa.
Wersje SAFN-49 kalibru 7,62 × 63 mm (30-06 US) – (Belgia, Luksemburg, Brazylia, Kolumbia, Indonezja) najliczniej produkowana wersja (125 072 sztuk), karabiny belgijskie i luksemburskie mogły strzelać seriami. SAFN-49 kalibru 7,92 × 57 mm – wersja dla Egiptu (37 641 sztuk). SAFN-49 kalibru 7 × 57 mm – wersja dla Wenezueli (8003 sztuki). SAFN-49 kalibru 7,65 × 53 mm – wersja dla Argentyny (5541 sztuk). Karabiny zostały zakupione dla marynarki wojennej, w latach 60. wieku większość egzemplarzy została przebudowana na kaliber 7,62 x 51 mm NATO i przystosowana do zasilania z magazynków wymiennych na 20 naboi.
Opis techniczny Karabin SAFN-49 był bronią samopowtarzalną. Automatyka broni działała na zasadzie odprowadzania gazów prochowych, tłok gazowy o krótkim skoku, zamek ryglowany przez przekoszenie. Broń strzelała z zamka zamkniętego. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym (niektóre wersje także seriami, wersje te miały przełącznik rodzaju ognia umieszczony z lewej strony broni, w przedniej części kabłąka spustu). Dźwignia bezpiecznika po prawej stronie broni nad spustem.